بیش از ۱۳۰ کشور جهان که مجموعاً ۹۸ درصد از اقتصاد جهانی را تشکیل میدهند، در حال آمادهسازی یا آزمایش ارز دیجیتال ملی خود (CBDC) هستند. پروژههایی که زمانی آزمایشی و کوچک بودند، اکنون به یک رقابت جهانی برای دیجیتالی کردن پول تبدیل شدهاند. با نزدیک شدن به عرضه رسمی این ارزها، یک سوال بزرگ ذهن فعالان بازار کریپتو را به خود مشغول کرده است: آیا ارزهای دیجیتال دولتی جایگزین رمزارزها خواهند شد یا میتوانند در کنار هم به حیات خود ادامه دهند؟
کشورهایی مانند چین با یوان دیجیتال، نیجریه با eNaira و منطقه یورو با یورو دیجیتال پیشتازان این عرصه هستند و انتظار میرود بین سالهای ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۸ شاهد عرضه گستردهتر این ارزها باشیم. اما آیا آینده پول دیجیتال در دستان دولتها خواهد بود یا جامعه غیرمتمرکز؟
گرچه ارزهای دیجیتال ملی و رمزارزها در ظاهر شبیه به نظر میرسند، اما فلسفه وجودی آنها کاملاً متفاوت است. CBDC ها متمرکز، تحت حمایت دولت و با هدف ثبات طراحی شدهاند. در مقابل، رمزارزهایی مانند بیت کوین (BTC) بر پایه عدم تمرکز، آزادی مالی و حذف واسطهها بنا شدهاند.
با این حال، برخی کارشناسان معتقدند این دو میتوانند مکمل یکدیگر باشند. به نقل از تحلیلگران RevBit، عرضه CBDC ها میتواند مردم را با مفاهیمی مانند کیف پول دیجیتال و پرداختهای مبتنی بر بلاکچین آشنا کند. این آشنایی اولیه ممکن است در آینده آنها را به سمت استفاده از بیت کوین یا ورود به دنیای دیفای (DeFi) سوق دهد. در واقع، CBDC میتواند یک دروازه ورود به دنیای بزرگتر داراییهای دیجیتال باشد.
با وجود خوشبینیها، بسیاری در جامعه کریپتو نگران آینده هستند. ارزهای دیجیتال ملی میتوانند منجر به تشدید قوانین احراز هویت (KYC) و مبارزه با پولشویی (AML) شوند که این یعنی کنترل بیشتر دولت بر تراکنشهای مالی و کاهش حریم خصوصی افراد.
این نگرانی در میان کاربران نیز دیده میشود. در یک بحث در شبکه اجتماعی ردیت، اکثر کاربران به دلیل ترس از نظارت دولتی و نقض حریم خصوصی، دیدگاه منفی خود را نسبت به CBDC ها ابراز کردند. یکی از کاربران این نگرانی را اینگونه خلاصه میکند:
ما CBDC نمیخواهیم… آنها دقیقاً نقطه مقابل کریپتو هستند.
جالب اینجاست که این تحول فقط دنیای کریپتو را تحت تأثیر قرار نمیدهد. گزارشی با عنوان CBDC و بانکها هشدار میدهد که عرضه این ارزها میتواند باعث خروج سپردهها از بانکهای تجاری شود و مدل کسبوکار سنتی آنها را با چالشی جدی مواجه کند. با این همه، آیا میتوان مسیری میانه پیدا کرد که در آن هم دولتها به اهداف خود برسند و هم اصول بنیادین کریپتو حفظ شود؟
در نهایت، به نظر میرسد ظهور ارزهای دیجیتال ملی اجتنابناپذیر است. این ارزها همزمان که رقابت و قوانین را سختگیرانهتر میکنند، میتوانند باعث شوند افراد بیشتری به سمت امور مالی دیجیتال حرکت کنند. سوال اصلی دیگر این نیست که آیا CBDC ها از راه میرسند یا نه؛ بلکه این است که آیا دنیای کریپتو میتواند به اندازه کافی سریع تکامل یابد تا در جهانی که هر دولتی سهمی از بلاکچین میخواهد، همچنان جایگاه خود را حفظ کند؟
حالا به نظر شما، آیا ظهور ارزهای دیجیتال ملی در نهایت به نفع پذیرش گسترده کریپتو تمام میشود یا آن را به حاشیه میراند؟ دیدگاه خود را در بخش نظرات با ما در میان بگذارید. 👇
اخبار مرتبط:
بانک مرکزی هند برای راهاندازی CBDC عجلهای ندارد
پوتین خواستار گسترش CBDC ها در روسیه شد!
حزب کارگر در بریتانیا: هدف ما از ارائه CBDCها کمک به مردم است و نه بانکها
ورود من به دنیای ارزهای دیجیتال در سال ۱۳۹۸، مانند بسیاری دیگر، با معاملهگری آغاز شد. اما به مرور دریافتم که این حوزه بسیار فراتر از نمودارهای قیمت است. هرچه ...
عالی