مقایسه ریپل و اتریوم چیست؟ تفاوت‌های کلیدی دو رمزارز برتر

مقایسه ریپل و اتریوم چیست؟ عمومی
زمان مطالعه : 12 دقیقه

بازار ارزهای دیجیتال تنها محل خریدوفروش بیت‌ کوین نیست. کاربران امروز به دنبال ارزی هستند که هم سریع باشد، هم کارمزد پایین‌تری داشته باشد و هم آینده روشنی پیش روی خود ببیند. در همین مسیر، مقایسه ریپل و اتریوم به یکی از موضوعات پرجست‌وجوی حوزه کریپتو تبدیل شده است؛ دو پروژه‌ای که هرکدام مسیر متفاوتی در بلاک‌ چین را نمایندگی می‌کنند و اهدافی کاملا متمایز دارند.

کاربران در جست‌وجوی راهی هستند تا بتوانند پول را در چند ثانیه و با حداقل کارمزد جابه‌جا کنند، در حالی‌که توسعه‌دهندگان به پلتفرمی نیاز دارند که اجرای قراردادهای هوشمند و ساخت برنامه‌های دیفای را ممکن کند. این دو نیاز متفاوت، مسیر فناوری بلاک‌ چین را به دو شاخه مجزا تقسیم کرده است.

از یک‌سو ریپل با هدف تسهیل تراکنش‌های بانکی و پرداخت‌های بین‌المللی شکل گرفته است و به‌نوعی رقیب سیستم‌های سنتی مانند SWIFT محسوب می‌شود. از سوی دیگر، اتریوم زیربنای قراردادهای هوشمند، برنامه‌های غیرمتمرکز و اقتصاد دیجیتال نوین است.

در این مطلب از بلاک‌پست بررسی می‌کنیم که دقیقا تفاوت ریپل و اتریوم چیست، تفاوت توکن XRP و ETH در فناوری، کاربرد و سرمایه‌گذاری چگونه تعریف می‌شود و در نهایت، هرکدام در چه زمینه‌ای برتری دارند.

معرفی کوتاه ریپل و اتریوم

درک تفاوت واقعی میان ریپل و اتریوم بدون شناخت هدف اولیه هر پروژه ممکن نیست. هر دو در رده بلاک چین و رمزارزهای مطرح بازار قرار دارند، اما مسیر و کارکردشان کاملا متفاوت است. ریپل (Ripple) با تمرکز بر انتقال سریع ارزش بین بانک‌ها و موسسات مالی طراحی شده است، در حالی‌که اتریوم (Ethereum) بستری برای اجرای قراردادهای هوشمند و ایجاد برنامه‌های غیرمتمرکز است. به همین دلیل، مقایسه این دو بیشتر از جنبه فناوری و کاربری معنا پیدا می‌کند تا صرفا از زاویه دید قیمتی یا سرمایه‌گذاری.

ریپل چیست؟ فناوری، هدف و توکن XRP

ریپل در سال ۲۰۱۲ توسط شرکت Ripple Labs معرفی شد و هدف آن بازطراحی سیستم انتقال پول جهانی بود. این پروژه به‌جای استخراج یا ماینینگ، از دفترکل توزیع‌شده‌ای به نام XRP Ledger  یا XRPL استفاده می‌کند که با الگوریتم اجماع خاص خود تراکنش‌ها را در چند ثانیه نهایی می‌سازد.

کاربرد اصلی ریپل، اتصال بانک‌ها و شرکت‌های پرداخت بین‌المللی از طریق شبکه RippleNet است تا بتوانند پرداخت‌های فرامرزی را سریع‌تر و با کارمزد بسیار پایین انجام دهند. در این شبکه، توکن XRP نقش «ارز واسطه» را دارد و نقدینگی لازم برای تسویه آنی تراکنش‌ها را فراهم می‌کند.

ویژگی‌های کلیدی شبکه ریپل:

  • سرعت پردازش بالا (۳ تا ۵ ثانیه برای هر تراکنش)
  • کارمزد بسیار پایین، حدود ۰.۰۰۰۰۱ XRP برای هر انتقال
  • تمرکز بر موسسات مالی و بانک‌ها
  • الگوریتم اجماع UNL به‌جای Proof of Work
  • امکان استفاده در پروژه‌های CBDC و پرداخت‌های جهانی

اتریوم چیست؟ فناوری، هدف و توکن ETH

اتریوم در سال ۲۰۱۵ توسط ویتالیک بوترین (Vitalik Buterin) راه‌اندازی شد تا محدودیت‌های بیت‌ کوین در اجرای منطق برنامه‌نویسی را برطرف کند. این شبکه با معرفی ماشین مجازی اتریوم (EVM)، امکان اجرای قراردادهای هوشمند و توسعه برنامه‌های غیرمتمرکز را فراهم کرد.

در شبکه اتریوم، توکن ETH به‌عنوان سوخت یا هزینه اجرای تراکنش‌ها استفاده می‌شود. پس از به‌روزرسانی بزرگ موسوم به «Merge»، این شبکه از اثبات کار (PoW) به اثبات سهام (PoS) مهاجرت کرد تا مصرف انرژی را کاهش دهد و مقیاس‌پذیری را افزایش دهد.

مزایای کلیدی بلاک چین اتریوم:

  • پشتیبانی از قراردادهای هوشمند و برنامه‌های DeFi
  • استفاده از مکانیزم اجماع Proof of Stake
  • جامعه توسعه‌دهندگان گسترده و فعال
  • زیرساخت اصلی برای پروژه‌های NFT، DAO و Web3
  • اکوسیستم باز و متن‌باز (Open Source)

هرچند هر دو شبکه از فناوری بلاک‌ چین بهره می‌برند، اما هدف آن‌ها متفاوت است؛ ریپل برای جابه‌جایی ارزش بین بانک‌ها و اتریوم برای ایجاد زیرساخت اقتصاد غیرمتمرکز طراحی شده است.

در ادامه، برای اینکه بدانیم تفاوت ریپل و اتریوم چیست، جزئیات فناوری، ساختار شبکه و عملکرد آن‌ها را به‌صورت مقایسه‌ای بررسی می‌کنیم تا مشخص شود در عمل تفاوت توکن XRP و ETH در چه بخش‌هایی نمود پیدا می‌کند.

تفاوت فناوری ریپل و اتریوم؛ مقایسه ساختار، سرعت و مقیاس‌پذیری دو بلاک‌چین

یکی از عوامل اصلی در مقایسه ریپل و اتریوم، تفاوت در ساختار فنی و نوع اجماع شبکه است. هر دو برای انتقال ارزش از طریق بلاک‌ چین ساخته شده‌اند، اما هدف، معماری و شیوه عملکردشان کاملا متفاوت است.

در حالی‌که ریپل روی سرعت و کارایی در پرداخت‌های بانکی تمرکز دارد، اتریوم با طراحی ماشین مجازی خود، بستری برای اجرای برنامه‌ها و قراردادهای هوشمند فراهم کرده است.

در جدول زیر نگاهی به تفاوت ریپل و اتریوم از منظر فناوری و کارایی می‌اندازیم:

ویژگی‌ها ریپل اتریوم
سال راه‌اندازی ۲۰۱۲ ۲۰۱۵
هدف اصلی تسویه سریع پرداخت‌های بین‌المللی و انتقال ارزش میان بانک‌ها اجرای قراردادهای هوشمند و توسعه برنامه‌های غیرمتمرکز
مکانیزم اجماع فدراسیون نودها (Federated Consensus) بر پایه UNL اثبات سهام (Proof of Stake) پس از Merge
زمان نهایی شدن تراکنش حدود ۳ تا ۵ ثانیه حدود ۱۲ تا ۶۰ ثانیه (بسته به ترافیک شبکه)
میانگین کارمزد هر تراکنش ۰.۰۰۰۰۱ XRP بین ۰.۵ تا ۵ دلار (متغیر بر اساس شلوغی شبکه)
تعداد تراکنش در ثانیه (TPS) حدود ۱۵۰۰ ۱۵ تا ۲۰ (در لایه اصلی)
پشتیبانی از قرارداد هوشمند محدود، با قابلیت افزونه Hooks و EVM Sidechain کامل، از طریق ماشین مجازی اتریوم (EVM)
تمرکز شبکه نسبتا متمرکزتر (لیست نودهای منتخب) غیرمتمرکز با هزاران اعتبارسنج در سراسر جهان
کاربرد اصلی پرداخت و انتقال ارزش بین بانک‌ها و موسسات مالی زیرساخت DeFi، NFT، DAO و Web3
مصرف انرژی بسیار پایین پس از PoS کاهش ۹۹٪، اما همچنان بالاتر از XRP

مکانیسم اجماع در ریپل

شبکه ریپل از الگوریتم اجماع منحصر‌به‌فردی به نام Unique Node List یا UNL استفاده می‌کند. در این مدل، گروهی از نودهای معتبر تراکنش‌ها را بررسی و درباره صحت آن‌ها به اجماع می‌رسند. این روش برخلاف اثبات کار، به قدرت محاسباتی بالا نیاز ندارد و باعث می‌شود بلاک جدید هر ۳ تا ۵ ثانیه ایجاد شود.

این ساختار باعث سرعت بالا، کارمزد پایین و پایداری بیشتر در پرداخت‌های فرامرزی شده است. در نتیجه، شبکه ریپل برای کاربردهایی مانند انتقال پول بین‌المللی یا استفاده در پروژه‌های CBDC بسیار کارآمد است.

مکانیسم اجماع در اتریوم

اتریوم ابتدا از مدل اثبات کار مشابه بیت‌ کوین استفاده می‌کرد، اما با به‌روزرسانی بزرگ Merge در سال ۲۰۲۲، به مدل اثبات سهام مهاجرت کرد. در این سیستم، اعتبارسنج‌ها با قفل‌کردن حداقل ۳۲ اتر، در فرآیند تایید تراکنش‌ها مشارکت می‌کنند. این تغییر باعث کاهش چشمگیر مصرف انرژی، افزایش امنیت و بهبود مقیاس‌پذیری شبکه شد.

در این ساختار، اعتبارسنج‌ها بر اساس میزان سهام و به‌صورت تصادفی انتخاب می‌شوند تا بلاک جدید ایجاد کنند. نتیجه، شبکه‌ای با امنیت بالا، اما سرعت پایین‌تر نسبت به ریپل است.

مقایسه سرعت و کارمزد ریپل و اتریوم

کاربران هنگام انتخاب میان دو شبکه معمولا به سرعت تایید تراکنش و میزان کارمزد توجه ویژه‌ای دارند. در این زمینه، ریپل به‌طور محسوسی عملکرد بهتری دارد، اما اتریوم در حوزه قابلیت‌ها و اکوسیستم نرم‌افزاری برتری دارد.

شاخص ریپل اتریوم
میانگین زمان تایید تراکنش ۳ تا ۵ ثانیه ۱۲ تا ۶۰ ثانیه
میانگین کارمزد انتقال کمتر از ۰.۰۰۱ دلار بین ۰.۵ تا ۵ دلار
پایداری عملکرد بالا، مستقل از ازدحام شبکه وابسته به ترافیک شبکه و هزینه گس

به‌طور خلاصه، اگر هدف شما انتقال سریع و ارزان پول باشد، ریپل گزینه بهتری است؛ اما برای اجرای قراردادهای هوشمند، اتریوم بی‌رقیب باقی می‌ماند.

با نگاهی به داده‌های بالا می‌توان گفت تفاوت توکن XRP و ETH نه در ارزش بازاری، بلکه در فلسفه فنی و نوع طراحی شبکه‌ها است. هر دو در مسیر توسعه خود پیشرفت کرده‌اند؛ ریپل با گسترش همکاری با بانک‌ها و افزودن قابلیت EVM Sidechain و اتریوم با ارتقاهای فنی مانند Sharding و Layer 2 Rollups که سرعت و مقیاس‌پذیری آن را افزایش داده‌اند.

تفاوت کاربردها و اکوسیستم ریپل و اتریوم

کاربرد هر شبکه، مهم‌ترین معیار در مقایسه ریپل و اتریوم است. هر دو بلاک‌ چین در حوزه رمزارز جایگاه قدرتمندی دارند، اما اهداف و مدل استفاده از آن‌ها به‌طور کامل متفاوت است.

ریپل برای سرعت و کارایی در پرداخت‌های بین‌المللی طراحی شده است، در حالی‌که اتریوم زیرساخت توسعه‌ اپلیکیشن‌ها و قراردادهای هوشمند را فراهم می‌کند. در نتیجه، درک تفاوت ریپل و اتریوم، یعنی شناخت دو فلسفه‌ متفاوت از کاربرد بلاک‌ چین در اقتصاد جهانی.

کاربرد ریپل در انتقال بین‌المللی پول

ریپل از ابتدا با هدف تسهیل تراکنش‌های بانکی و کاهش هزینه انتقال پول میان کشورها ایجاد شد. این شبکه از طریق فناوری RippleNet، بانک‌ها، شرکت‌های پرداخت و موسسات مالی را به هم متصل می‌کند تا تسویه تراکنش‌ها به‌صورت آنی انجام شود.

در این مدل، توکن XRP به‌عنوان ارز واسطه برای تبدیل سریع بین ارزهای مختلف استفاده می‌شود. در نتیجه، بانک‌ها دیگر نیازی به نگهداری ذخایر ارزی در حساب‌های واسطه ندارند و نقدینگی به‌صورت لحظه‌ای تامین می‌شود.

کاربردهای اصلی ریپل:

  • انتقال برون‌مرزی پول با کارمزد ناچیز و تسویه فوری
  • تامین نقدینگی در راهکار On-Demand Liquidity یا ODL
  • همکاری با بانک‌های بین‌المللی و موسسات پرداخت
  • ایجاد بستر برای CBDCها و پرداخت‌های سازمانی
  • رقابت مستقیم با سیستم‌های سنتی مانند سوئیفت

به همین دلیل، ریپل بیشتر در میان نهادهای مالی، بانک‌ها و پروژه‌های پرداخت سازمانی محبوب است تا در میان کاربران خرد یا توسعه‌دهندگان بلاک‌ چینی.

کاربرد اتریوم در قراردادهای هوشمند و برنامه‌های غیرمتمرکز (DApp)

در مقابل، اتریوم نقطه شروع عصر جدیدی از بلاک‌ چین بود؛ شبکه‌ای که امکان اجرای خودکار قراردادها و برنامه‌های غیرمتمرکز را فراهم کرد. در این شبکه، توسعه‌دهندگان می‌توانند منطق مالی یا هر نوع فرایند دیجیتال را در قالب قرارداد هوشمند تعریف کنند.

نتیجه، شکل‌گیری اکوسیستمی عظیم از پروژه‌های مالی غیرمتمرکز، بازار توکن‌های غیرقابل‌تعویض یا NFTها و سازمان‌های خودگردان (DAO) است. درواقع، هر چیزی که امروز تحت عنوان «وب۳» شناخته می‌شود، ریشه در اتریوم دارد.

کاربردهای اصلی اتریوم:

  • اجرای قراردادهای هوشمند بدون نیاز به واسطه
  • میزبانی پروژه‌های دیفای مانند یونی‌سواپ، آوه و میکردائو
  • ایجاد و مبادله NFT در بازارهایی مثل OpenSea
  • پشتیبانی از پروژه‌های DAO و رای‌گیری درون‌زنجیره‌ای
  • فراهم‌کردن بستر توسعه برای اپلیکیشن‌های Web3

اتریوم عملا زیرساخت نوآوری در بلاک‌ چین است، در حالی‌که ریپل بیشتر نقش زیرساخت پرداختی را ایفا می‌کند.

مقایسه ظرفیت توسعه‌دهندگان و پذیرش بازار ریپل vs اتریوم

تفاوت در نوع کاربران و توسعه‌دهندگان، یکی از موارد کلیدی در تفاوت توکن XRP و ETH است. اکوسیستم اتریوم با جامعه توسعه‌دهندگان فعال، هزاران پروژه‌ی متن‌باز و صدها هزار قرارداد هوشمند، در مقایسه با ریپل بسیار گسترده‌تر است. در مقابل، ریپل با تمرکز سازمانی و همکاری با بانک‌ها، مسیر توسعه‌ای محدودتر اما هدفمندتر را دنبال می‌کند.

ریسک‌ها و فرصت‌ها در سرمایه‌گذاری ریپل و اتریوم

در بازار رمزارزها، سرمایه‌گذاری هیچ پروژه‌ای بدون‌ریسک نیست. هر شبکه مزیت‌هایی دارد که می‌تواند باعث رشد قیمت شود و در عین حال چالش‌هایی دارد که ممکن است سرمایه‌گذاران را نسبت به آن محتاط کند.

برای تصمیم‌گیری درست، باید بدانیم در پشت هر نمودار قیمتی، چه واقعیت‌هایی درباره تیم توسعه، مدل اقتصادی و رفتار بازار وجود دارد. در ادامه، به بررسی دقیق ریسک‌ها و فرصت‌های سرمایه‌گذاری ریپل و اتریوم می‌پردازیم.

ریسک‌ها و فرصت‌ها در سرمایه‌گذاری در ریپل

ریپل یکی از معدود پروژه‌هایی است که از ابتدا تمرکزش را روی دنیای واقعی گذاشت. همانطور که گفتیم این شبکه با هدف ایجاد جایگزینی سریع‌تر و ارزان‌تر برای سیستم‌های بانکی قدیمی مانند سوئیفت طراحی شد و حالا برخی از بانک‌ها و موسسات مالی در قالب RippleNet از فناوری آن برای انتقال پول استفاده می‌کنند. همین ویژگی باعث شده است که ریپل در حوزه پرداخت‌های جهانی جایگاه ویژه‌ای داشته باشد.

از منظر فرصت‌های رشد، همکاری‌های رو‌به‌افزایش ریپل با بانک‌های مرکزی در پروژه‌های ارز دیجیتال ملی (CBDC) می‌تواند نقش مهمی در آینده این شبکه داشته باشد. همچنین، سرعت بالای تراکنش‌ها و کارمزد ناچیز باعث شده است که استفاده از XRP Ledger برای تسویه پرداخت‌های بین‌المللی بسیار مقرون‌به‌صرفه باشد.

اما در کنار این مزایا، ریسک‌هایی وجود دارد که نباید نادیده گرفته شوند. بزرگ‌ترین انتقاد جامعه کریپتو به ریپل، تمرکز مالکیت توکن‌ها و رفتار نهنگ‌ها است. بخش قابل‌توجهی از کل عرضه XRP در اختیار شرکت Ripple Labs و مدیران ارشد آن قرار دارد.

در مقاطع مختلف بازار، مخصوصا در دوران اوج قیمتی، گزارش‌هایی منتشر شده است که نشان می‌دهد برخی از مدیران این شرکت بخشی از دارایی خود را فروخته‌اند. این مسئله نگرانی‌هایی درباره «فشار فروش» و کاهش اعتماد سرمایه‌گذاران خرد ایجاد کرده است.

همچنین، ریپل در سال‌های اخیر به‌دلیل تبلیغات گسترده و وعده‌های بزرگ همکاری با بانک‌ها، گاهی بیش از حد مورد انتظار بازار ظاهر شده است. بسیاری از این همکاری‌ها در مرحله آزمایشی باقی مانده‌اند و هنوز در مقیاس جهانی اجرایی نشده‌اند.

از سوی دیگر، پرونده حقوقی ریپل با کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) که از سال ۲۰۲۰ آغاز شد، تاثیر زیادی بر ذهنیت بازار داشت. هرچند بخش زیادی از آن حل شده است، اما سابقه چنین پرونده‌ای باعث شده است که برخی سرمایه‌گذاران نسبت به آینده حقوقی پروژه محتاط بمانند.

ریسک‌ها و فرصت‌ها در سرمایه‌گذاری در اتریوم

اتریوم از دید بسیاری از تحلیل‌گران، ستون اصلی اقتصاد غیرمتمرکز است. این شبکه زیرساخت هزاران پروژه DeFi، بازار NFTها و اپلیکیشن‌های Web3 را فراهم کرده است و دومین رمزارز بزرگ جهان از نظر ارزش بازار محسوب می‌شود.

از منظر فرصت‌های سرمایه‌گذاری، چند عامل مهم آینده اتریوم را جذاب می‌کند: اجرای مکانیزم EIP-1559 که بخشی از کارمزدها را می‌سوزاند و تورم شبکه را کاهش می‌دهد، مهاجرت موفق به اثبات سهام که مصرف انرژی را تا ۹۹٪ پایین آورده است و مهم‌تر از همه، تایید ETFهای مبتنی بر اتریوم در سال ۲۰۲۴ که باعث ورود گسترده سرمایه‌گذاران نهادی به بازار شد. این اتفاق یکی از نقاط عطف در تاریخ اتریوم است و می‌تواند مسیر رشد بلندمدت آن را تثبیت کند.

در کنار فرصت‌ها، اتریوم هم با چالش‌هایی روبه‌رو است. ازدحام شبکه در زمان افزایش تقاضا باعث بالا رفتن کارمزد گس می‌شود و همین مسئله برای کاربران خرد چالش‌برانگیز است. رقابت شدید از سوی بلاک‌چین‌های جدیدتر مانند سولانا نیز تهدیدی برای سهم بازار اتریوم محسوب می‌شود، چراکه این شبکه‌ها سرعت بالاتر و کارمزد پایین‌تری دارند.

با این حال، قدرت برند اتریوم، جامعه بزرگ توسعه‌دهندگان و به‌روزرسانی‌های مداوم مانند Sharding و Layer 2 Rollups باعث شده است که این پروژه همچنان در مرکز توجه باقی بماند. برای سرمایه‌گذاران، اتریوم هم دارایی باارزش برای نگهداری بلندمدت است و هم بستری برای کسب سود از طریق استیکینگ و مشارکت در پروژه‌های غیرمتمرکز.

انتخاب مناسب برای سرمایه‌گذاری؛ ریپل یا اتریوم؟

انتخاب بین ریپل و اتریوم به هدف سرمایه‌گذار بستگی دارد. اگر تمرکز بر سرعت تراکنش، ثبات نسبی قیمت و استفاده سازمانی باشد، ریپل گزینه‌ای منطقی‌تر است. اما اگر هدف سرمایه‌گذاری بلندمدت در حوزه فناوری بلاک‌چین و بهره‌مندی از رشد اکوسیستم‌های DeFi و NFT باشد، اتریوم گزینه‌ای برتر محسوب می‌شود.

جمع‌بندی نهایی: ریپل یا اتریوم؟ کدام شبکه برای آینده مناسب‌تر است؟

وقتی به مسیر توسعه دو پروژه نگاه می‌کنیم، مشخص می‌شود ریپل و اتریوم هرکدام برای هدفی خاص ساخته شده‌اند. در نتیجه، رقابت مستقیم میان آن‌ها چندان معنا ندارد. با این حال، درک تفاوت ریپل و اتریوم چیست به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند بدانند کدام گزینه برای نیازشان مناسب‌تر است.

ریپل بیشتر به‌عنوان زیرساختی برای نظام مالی جهانی شناخته می‌شود. در طرف دیگر، اتریوم موتور محرک دنیای اقتصاد غیرمتمرکز است. در یک نگاه کلی، مقایسه ریپل و اتریوم بیشتر شبیه مقایسه دو مسیر متفاوت از تحول مالی است:

ریپل مسیر ارتباط میان بانک‌ها و انتقال بین‌المللی پول را ساده کرده و اتریوم ساختار مالی سنتی را بازتعریف کرده است.

در نهایت، نمی‌توان گفت یکی بهتر از دیگری است؛ چراکه هر دو بخش متفاوتی از پازل بلاک‌ چین را کامل می‌کنند. تصمیم نهایی باید بر اساس نیاز، افق زمانی و میزان ریسک‌پذیری هر سرمایه‌گذار گرفته شود.

خیر. اتریوم برای اجرای قراردادهای هوشمند و توسعه اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز طراحی شده است، نه برای تسویه بین‌المللی پرداخت‌ها. هرچند می‌توان از استیبل‌کوین‌ها روی شبکه اتریوم برای ارسال پول استفاده کرد، اما از نظر سرعت و هزینه، ریپل در حوزه انتقال ارزش بین بانک‌ها کارایی بسیار بالاتری دارد.
به‌صورت غیرمستقیم بله. توسعه قابلیت‌هایی مانند EVM Sidechain و افزونه‌های Hooks در شبکه XRP Ledger امکان اجرای برخی قراردادهای هوشمند را فراهم کرده است. با این حال، از نظر گستردگی و انعطاف‌پذیری، اتریوم همچنان پلتفرم اصلی اجرای قراردادهای هوشمند باقی مانده است.
برای تبدیل‌شدن به اعتبارسنج مستقل در شبکه اتریوم، کاربر باید حداقل ۳۲ اتر (ETH) را قفل کند. البته کاربران می‌توانند از طریق پلتفرم‌های استیکینگ تجمیعی مانند صرافی‌ها و پروتکل‌های DeFi، با مقدار کمتر نیز در فرآیند استیکینگ مشارکت کنند.
بله، کاربران ایرانی می‌توانند از طریق صرافی‌های داخلی معتبر، توکن‌های XRP و ETH را خریدوفروش کنند. با توجه به محدودیت‌های بین‌المللی، استفاده از کیف‌پول‌های شخصی و پلتفرم‌های دارای احراز هویت بومی توصیه می‌شود.
در حال حاضر، ETFهای مبتنی بر اتریومدر سال ۲۰۲۴ در برخی مناطق از جمله ایالات متحده و اروپا مورد تایید قرار گرفته‌اند و همین موضوع باعث افزایش ورود سرمایه‌گذاران نهادی به بازار شده است. درباره XRP نیز پس از حل‌وفصل پرونده‌های حقوقی ریپل، احتمال راه‌اندازی ETFهای مشابه وجود دارد، اما هنوز تاریخ مشخصی برای آن اعلام نشده است.
کارمزد تراکنش در شبکه ریپل معمولاً کمتر از ۰.۰۰۱ دلار است و در چند ثانیه نهایی می‌شود. در مقابل، کارمزد انتقال در اتریوم بسته به شلوغی شبکه بین ۰.۵ تا ۵ دلار متغیر است. بنابراین در انتقال‌های مکرر یا با مبالغ پایین، ریپل به‌مراتب به‌صرفه‌تر از اتریوم است.
ساجده حسینی

ادبیات انگلیسی خوندم ولی علاقه زیادی به مطالب تخصصی حوزه بلاک‌چین دارم و به طور پیوسته درمورد تحولات بازار ارزهای دیجیتال مطالعه می‌کنم. از ابتدای شروع کار ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *