پیشرفتهای اخیر در حوزه رایانش کوانتومی، لایههای امنیتی و زیرساختهای اقتصادی بیت کوین را با وضعیت جدیدی مواجه کرده است. بر اساس تحلیلهای دیوید دوونگ (David Duong)، مدیر بخش تحقیقات سرمایهگذاری در صرافی کوینبیس، این فناوری نه تنها امنیت کیف پولها را هدف قرار میدهد، بلکه میتواند بازدهی استخراج بلاکها را به شکلی غیرمتعارف افزایش دهد و مدل امنیتی شبکه را دگرگون کند.
امنیت شبکه بیت کوین بر دو پایه رمزنگاری اصلی استوار است: الگوریتم امضای دیجیتال ECDSA برای تایید تراکنشها و تابع SHA-256 برای الگوریتم اجماع اثبات کار (PoW). رایانش کوانتومی میتواند از دو مسیر مجزا به این شبکه آسیب برساند. در مسیر اول، این فناوری پتانسیل شکستن امنیت کلیدهای خصوصی را دارد که منجر به دسترسی غیرمجاز به داراییهای آدرسهای آسیبپذیر میشود. در مسیر دوم، رایانههای کوانتومی میتوانند با حل بسیار سریعتر معادلات ریاضی، توازن قدرت در استخراج را برهم زده و مدل اقتصادی بیت کوین را مختل کنند.
طبق یادداشت منتشر شده توسط دیوید دوونگ در لینکدین، ریسک اصلی در زمان وقوع روز کوانتومی (Q-day) خود را نشان میدهد؛ یعنی زمانی که رایانههای کوانتومی به حد کافی قدرتمند شوند تا از الگوریتمهای Shor و Grover برای نفوذ به امضاهای رمزنگاریشده استفاده کنند. اگرچه دوونگ معتقد است به دلیل محدودیتهای فعلی در مقیاسپذیری سختافزاری، خطر استخراج کوانتومی فعلاً در اولویت دوم قرار دارد و موضوع اصلی، مهاجرت به امضاهای جدید است.
آیا بیت کوین میتواند پیش از دستیابی رایانههای کوانتومی به قدرت نفوذ، پروتکلهای خود را به استانداردهای مقاوم در برابر کوانتوم ارتقا دهد؟ و در صورت وقوع چنین وضعیتی، سرنوشت بیت کوینهای قدیمی که از اسکریپتهای اولیه استفاده میکنند و کلیدهای عمومی آنها فاش شده است، چه خواهد شد؟
دادههای آماری نشان میدهند که تا بلاک ۹۰۰,۰۰۰، حدود ۶.۵۱ میلیون واحد بیت کوین (تقریباً ۳۲.۷ درصد از عرضه کل) در برابر حملات کوانتومی بلندمدت آسیبپذیر هستند. بر اساس تصویر ارائه شده در گزارش دیوید دونگ، این آسیبپذیری به دو عامل اصلی بستگی دارد:
نمایش روند صعودی داراییهای در معرض خطر که اکنون به بیش از ۶.۵ میلیون واحد بیت کوین رسیده است.
در میان فعالان این حوزه، دیدگاههای متفاوتی وجود دارد. افرادی مانند آدام بک معتقدند که تهدید کوانتومی بسیار بزرگنمایی شده و دههها تا عملیاتی شدن فاصله دارد. در مقابل، تحلیلگرانی مانند چارلز ادواردز بر این باورند که این خطر بسیار نزدیک است و شبکه باید هرچه سریعتر اقدامات پیشگیرانه را آغاز کند. نهادهای نظارتی در آمریکا و اتحادیه اروپا نیز از هماکنون برنامه مهاجرت زیرساختهای حساس به رمزنگاری پساکوانتومی (PQC) را برای پایان سال ۲۰۳۵ تدوین کردهاند.
حالا به نظر شما، آیا جامعه توسعهدهندگان بیت کوین باید از همین امروز فرآیند مهاجرت به امضاهای مقاوم در برابر کوانتوم را اجباری کنند، یا با توجه به فاصله زمانی تا تکامل این فناوری، نیازی به اقدامات شتابزده نیست؟ دیدگاه خود را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید. 👇
📜 اخبار مرتبط:
تهدید رایانش کوانتومی برای پلتفرم های بلاکچینی و آینده امنیت ارزهای دیجیتال
آدام بک: کامپیوترهای کوانتومی فعلا بیت کوین را تهدید نمی کنند
ورود من به دنیای ارزهای دیجیتال در سال ۱۳۹۸، مانند بسیاری دیگر، با معاملهگری آغاز شد. اما به مرور دریافتم که این حوزه بسیار فراتر از نمودارهای قیمت است. هرچه ...
