ویتالیک بوترین (Vitalik Buterin)، همبنیانگذار اتریوم، به بخش جدیدی از نقشه راه اتریوم به نام «The Splurge» اشاره کرده است که هدف آن پیشبرد ماشین مجازی اتریوم (EVM) به سوی حالتی پایدار و با کارایی بالا است.
براساس پست فنی منتشر شده در ۲۹ اکتبر (8 آبان)، این چشمانداز شامل بهبودهای چشمگیر در تجربه کاربری، امنیت، ساختار هزینه تراکنشها و قابلیتهای رمزنگاری اتریوم است.
بوترین توضیح داد که معماری فعلی ماشین مجازی اتریوم چالشهایی برای آنالیز استاتیک (static analysis) ایجاد میکند که این امر پیادهسازیهای کارآمد، تأیید رسمی (formal verification) کد و توسعههای آینده را پیچیده میسازد. آنالیز استاتیک به معنای بررسی و تجزیه و تحلیل کد قراردادهای هوشمند بدون اجرای آنهاست. در این روش، نقاط قوت و ضعف کد شناسایی میشوند و مشکلات احتمالی، مانند خطاها یا نقاط آسیبپذیر، قبل از اجرا پیدا میشوند. این کار به برنامهنویسان کمک میکند تا کیفیت کد خود را افزایش دهند و از بروز مشکلات در زمان اجرا جلوگیری کنند. این معماری، پشتیبانی از روشهای پیشرفته رمزنگاری را محدود میکند.
برای غلبه بر این چالشها، بوترین فرمت شیءگونه ماشین مجازی اتریوم یا همان EOF را معرفی میکند که بخشی حیاتی از هاردفورک آینده اتریوم است. EOF مجموعهای از پروپوزالهای بهبود اتریوم (EIPs) است که کد EVM را مجدداً ساختاربندی میکند تا کدها را از دادهها جدا کند، پرشهای داینامیک را محدود کند و مکانیزمهای زیرروتینی جدیدی را معرفی کند.
انتظار میرود که این بهروزرسانیها کارایی، مقیاسپذیری و سازگاری EVM با توابع پیچیده رمزنگاری را افزایش دهد.
قراردادهای قدیمی همچنان عملکرد خواهند داشت، اما قراردادهای جدید میتوانند از ویژگیهای خاص EOF بهرهبرداری کنند تا عملکرد بهتری داشته و کارمزدهای کمتری صرف کنند. با استفاده از EOF، شبکه اتریوم میتواند بهروزرسانیها را به راحتی در طول زمان به کار گیرد.
بوترین همچنین بیان کرد که «The Splurge» قصد دارد انتزاع حساب را به پیش ببرد و فرآیند تأیید تراکنش را فراتر از امضاهای ECDSA (روش کنونی شبکه اتریوم برای امضای تراکنشها) گسترش دهد.
به گفته بوترین، انتزاع حساب به تراکنشها اجازه میدهد تا از قراردادهای هوشمند بهجای حسابهای خارجی (EOAs) نشأت بگیرند. حسابهای خارجی، به آدرسهایی اطلاق میشود که توسط یک فرد با استفاده از کلمات کلیدی ایجاد میشود. پیادهسازی این مدل برای حمایت از غیرمتمرکزسازی و کاهش خطراتی مانند حملات DoS یا همان Denial-of-Service چالشبرانگیز است.
وی همچنین اشاره کرد که پیادهسازیهای انتزاع حساب باید تا حد ممکن در شبکههای لایه ۱ و لایه ۲ هماهنگ باشند.
بوترین همچنین به ساختار هزینه تراکنشهای اتریوم پرداخت و آن را «کارمزدهای چندبعدی (multi-dimentional gas)» نامید. بدین معنا که قیمتها و محدودیتهای مختلفی برای منابع مختلف بلاکچین داشته باشیم تا ظرفیت شبکه بهتر تخصیص یابد.
او توضیح داد:
ما امروزه کارمزدهای چندبعدی را برای اجرا و بلابها (blob) داریم؛ در اصل، میتوانیم این را به ابعاد بیشتری همچون کالدیتا (calldata)، ایجاد تغییرات در وضعیت قراردادهای هوشمند و EVM state و افزایش اندازه آن گسترش دهیم.
او معتقد است که کارمزد چندبعدی میتواند فشار «بدترین حالت ممکن» بر منابع را کاهش دهد و نیاز به بهینهسازی مداوم عملکرد را کم کند. با این حال، او به دو نقطه ضعف اصلی اشاره کرد: افزایش پیچیدگی پروتکل و اضافه شدن پیچیدگی در الگوریتمهای مورد نیاز برای بهینهسازی ظرفیت بلاک.
بنابراین، برای سادهسازی پیادهسازی، بوترین پیشنهاد کرد که کارمزدهای چندبعدی میتواند محدود به استفاده در EOF باشد. از آنجایی که EOF اجازه نمیدهد قراردادهای هوشمند محدودیت کارمزد (gas limit) برای سایر کانترکت کالها (contract calls) تنظیم کنند، این رویکرد میتواند برخی از چالشهای ذاتی کارمزدهای چندبعدی را دور بزند.
اخبار مرتبط:
واکنش ویتالیک به انتقادها درباره فروش اتریوم: تأمین مالی پروژهها یا دستکاری بازار؟
پیشنهاد جدید اتریوم برای افزایش سرعت تراکنشها!
ویتالیک بوترین: همسویی اتریوم، کلید وحدت اکوسیستم
ورود من به دنیای ارزهای دیجیتال در سال ۱۳۹۸، مانند بسیاری دیگر، با معاملهگری آغاز شد. اما به مرور دریافتم که این حوزه بسیار فراتر از نمودارهای قیمت است. هرچه ...
