عمومیتتر (USDT) به دلیل ارزش ثابت و کاربرد گسترده در ترید و حفظ ارزش سرمایه مورد توجه کاربران کریپتویی است. ممکن است کاربر به دلایل مختلف نیاز به انتقال این ارز داشته باشد؛ به همین دلیل آگاهی از میزان کارمزد انتقال تتر اهمیت پیدا میکند. در کل هزینه انتقال USDT در شبکههای مختلف مانند اتریوم، ترون و بایننس اسمارت چین متفاوت است. در این مقاله از بلاک پست با هدف آگاهیرسانی درباره محاسبه کارمزد تتر، عوامل مؤثر بر آن و راههای کاهش هزینه، راهنمایی جامع ارائه میکنیم. از گس فی اتریوم تا انرژی شبکه ترون، همه جنبهها را بررسی میکنیم تا با انتخاب شبکه مناسب، هزینههای خود را بهینه کنید.
کارمزد انتقال تتر و سایر رمزارزها هزینهای است که برای پردازش و تأیید تراکنش در بلاک چین پرداخت میشود. در مورد تتر، این هزینه بسته به نوع شبکه بلاکچینی (مانند اتریوم یا ترون) متفاوت است. بدیهی است که شناسایی ارزانترین و بهترین شیوه انتقال از اهمیت زیادی برخوردار است.
تذکر: ذکر این نکته به کاربران ایرانی ضروری است که نگهداری و انتقال تتر، بهخصوص از صرافیهای داخلی به صرافی یا کیف پول خارجی ریسک زیادی بههمراه دارد. اخیرا به دلیل تشدید تحریمهای بینالمللی علیه ایران، احتمال فریز شدن تتر حتی کاربران عادی ایرانی بالا رفته است. پیشنهاد میشود که به جای USDT از استیبل کوینی غیرمتمرکز مانند DAI استفاده کنید که نگهداری و انتقال آن ریسک کمتری به همراه دارد.
کارمزد برای جبران هزینههای عملیاتی شبکه و تشویق ماینرها یا اعتبارسنجها پرداخت میشود. در شبکههایی مانند اتریوم، هزینه گس برای اجرای قرارداد هوشمند تتر ضروری است. در ترون، هزینه انرژی و باندویث (Bandwidth) نقش مشابهی دارند.
هزینه تراکنش مفهومی کلیتر است و به کارمزد بلاک چین بهعلاوه هزینه اضافی که توسط صرافی کسر میشود اشاره دارد. مفهوم کارمزد شبکه صرفا هزینهای است که به سیستم بلاک چین پرداخت میشود و ارتباطی با صرافی ندارد.
هزینه انتقال USDT بیش از هر چیز به شبکهای که تتر روی آن منتقل میشود بستگی دارد. شبکههای اصلی شامل اتریوم (ERC-20)، ترون (TRC-20) و بایننس اسمارت چین (BEP-20) میشوند.
در شبکه اتریوم، کارمزد انتقال تتر بر مبنای میزان گس (Gas) محاسبه میشود. گس واحدی برای اندازهگیری منابع محاسباتی موردنیاز تراکنش است. گس بهطور خودکار کسر میشود و بسته به میزان شلوغی شبکه مقدار متغیری دارد.
همانطور که کمی قبل اشاره کردیم، گس واحد اندازهگیری منابع محاسباتی در بلاک چین اتریوم است. تمام عملیاتهایی که روی اتریوم اجرا میشوند نیاز به مصرف گس دارند. حال مهم است بدانید که این گس چطور قیمتگذاری میشود و چگونه میزان کارمزد را مشخص میکند.
قیمت هر Gas به واحدهایی مشخص به نام Gwei تقسیم میشود. هر Gwei قیمتی معادل یک میلیاردیم ETH دارد. برای مثال اگر قیمت هر واحد اتریوم در لحظه ۴۰۰۰ دلار باشد، ارزش هر واحد Gwei میشود ۰.۰۰۰۰۴ دلار. بر اساس میزان ازدحام شبکه، هر Gas شامل مقدار متغیری Gwei میشود.
بنابراین میتوان گفت که بر اساس قیمت اتریوم، قیمت هر واحد Gas نیز متغیر خواهد بود. در نهایت کارمزد بر اساس فرمول زیر محاسبه میشود:
کارمزد = گس مصرفی × قیمت گس (به اتر)
گس مصرفی معادل تعداد Gas مورد نیاز هر تراکنش است. معمولا انتقال تتر نیاز به ۵۰ تا ۶۵ هزار واحد گس دارد. قیمت Gas نیز بر مبنای شلوغی شبکه متغیر است و تعداد واحدهای Gwei آن تغییر میکند. لازم به ذکر دوباره است که قیمت خود Gwei هم به نسبت ارزش ETH در حال تغییر مداوم است.
مثالی در راستای درک سادهتر: برای انتقال تتر، فرض کنید که گس مصرفی حدود ۵۰,۰۰۰ واحد و قیمت گس ۲۰ Gwei است. اگر قیمت اتر را ۴۰۰۰ دلار بهحساب آوریم، کارمزد نهایی حدود ۴ دلار میشود.
کارمزد انتقال تتر در شبکه بایننس اسمارت چین (BEP-20) نیز مشابه به اتریوم بر مبنای Gas است. فرمول محاسباتی کارمزد نهایی آن هم مشابه با اتریوم است. با این تفاوت که قیمت هر Gwei در آن معادل ۱ تقسیم بر ۱۰۰ میلیون BNB است.
به دلیل بهرهمندی از PoSA یا Proof of Stake Authority کارمزد نهایی در این شبکه معمولا بسیار کمتر از اتریوم است. بهطور میانگین کارمزد انتقال USDT در بایننس اسمارت چین در حدود ۰.۰۵ تا.۱ دلار است.
در شبکه ترون دو مفهوم کلیدی داریم به نامهای انرژی (Energy) و باندویث (Bandwidth) که معادل پهنای باند در زمان فارسی است. هر دوی آنها برای انجام کمهزینه تراکنش مورد نیاز هستند، در غیراینصورت تراکنش هزینهبر میشود و اجرای آن نیازمند سوزاندن ترون (TRX) خواهد بود.
پهنای باند فضا و سهمی است که به هر آدرس ایجاد شده در شبکه ترون اختصاص پیدا میکند. برای بهدستآوردن روزانه ۵۰۰۰ واحد از آن کافی است یک آدرس ترون ایجاد کنید. البته این پهنای باند برای انجام بهینه تراکنشها کافی نیست و نیاز به داشتن انرژی نیز وجود دارد.
انرژی در شبکه Tron سوخت مورد نیازی است که برای اجرای قراردادهای هوشمند مصرف میشود. برای بهدستآوردن آن باید مقداری توکن TRX را فریز یا استیک کرد.
نکته مهم: زمانی که قصد دارید از یک صرافی متمرکز تتر را به کیف پولی منتقل کنید چند گزینه برای شبکه انتقالی پیشنهاد میشود. زمانی که برای مثال ترون را انتخاب میکنید خود صرافی انرژی و پهنای باند را تأمین میکند و صرفا هزینه این فرایند را از شما میگیرد. نیاز به فریز کردن ترون یا انجام فرایندهای پیچیده نیست.
زمانی که قصد دارید مستقل از صرافی متمرکز تتر مبتنی بر Tron را منتقل کنید باید پهنای باند و انرژی کافی داشته باشید تا انتقال ارزان تمام شود. پهنای باند که خودکار و روزانه شارژ میشود؛ اما اگر انرژی نداشته باشید نیاز به سوزاندن مقداری توکن TRX وجود دارد که بسته به شلوغی شبکه میتواند از چند واحد تا چند ده واحد ترون متغیر باشد (اگر پهنای باند به پایان برسد هم ملزم به سوزاندن TRX خواهید بود؛ هر تراکنش تقریبا ۳۵۰ واحد پهنای باند مصرف میکند).
سوزاندن TRX هزینه انتقال را بالا میبرد، به همین دلیل داشتن انرژی در حساب منجر به کاهش هزینهها میشود. برای دریافت آن کافی است در کیف پولی که از استیکینگ Tronپشتیبانی کند (مانند Trust Wallet یا TronLink) مقدار مشخصی TRX استیک کنید.
دادهها حدودی هستند؛ اما فریز کردن ۴۰ تا ۶۰ ترون معمولا انرژی لازم برای یک تراکنش USDT در روز فراهم میکند. فریز کردن حدود ۱۰۰۰ ترون معمولا امکان اجرای بیش از ۱۰ تراکنش را فراهم خواهد کرد.
نکته: بر اساس دادههای به دست آمده توسط تیم بلاک پست، بسیاری از کیف پولهای ایرانی که تترهایشان فریز شده مبتنی بر شبکه ترون بودهاند؛ بنابراین استفاده از این بلاک چین چندان توصیه نمیشود.
هزینه انتقال در شبکه لایه ۲ مانند آربیتروم (Arbitrum) و پالیگان (Polygon) معمولاً کمتر از لایه اولهایی مانند ترون و اتریوم است؛ زیرا این شبکهها ازدحام کمتری دارند و بهینهتر عمل میکنند.
اگر این شبکهها در این حد ارزان هستند؛ پس چرا همه کاربران از آنها استفاده نمیکنند؟ این پرسشی است که ممکن است به ذهن بسیاری از مخاطبان رسیده باشد.
مسئله این است که تتر مبتنی بر اتریوم یا ترون اعتبار و امنیت بیشتری دارد؛ این اعتبار به دلیل سابقه طولانی و پذیرش گستردهتر این بلاک چینها ایجاد شده است. همچنین برخی پلتفرمها و افراد تنها تتر مبتنی بر اتریوم یا ترون را میپذیرند و از شبکههای دیگر پشتیبانی نمیکنند.
در جدول زیر کارمزد انتقال تتر در شبکههای متداول آورده شده است. دقت داشته باشید که مبلغ کارمزدها حدودی است و بسته به میزان ازدحام شبکه در زمانهای مختلف تغییر میکند.
| نام شبکه | نوع توکن | کارمزد حدودی | ازدحام شبکه |
| اتریوم | (ERC-20) | ۱ تا ۳۰ دلار | اغلب بالا |
| ترون | (TRC-20) | ۰.۳ تا ۱۰ دلار | پایین تا متوسط |
| بایینس اسمارت چین | (BEP-20) | ۰.۰۵ تا ۱ دلار | متوسط |
| آربیتروم | (ERC-20) | کمتر از ۰.۰۱ دلار | پایین |
| پالی گان | (ERC-20) | ۰.۰۰۰۵ تا ۰.۰۱ دلار | پایین |
هزینه انتقال USDT تحتتأثیر عوامل مختلفی قرار میگیرد که در ادامه بررسی میشوند:
میزان ازدحام شبکه میتواند بهطور مستقیم بر مبلغ کارمزد تراکنش اثرگذار باشد. اتریوم در طی سالها سعی کرده بلاک چین خود را بهینهتر و سریعتر کند؛ اما استقبال بسیار بالای کاربران و توسعهدهندگان از آن باعث شده که همچنان کارمزدهای این شبکه قابلتوجه باشد و تا ۳۰ دلار هم افزایش پیدا کند.
از نظر میزان شلوغی بلاک چین، ترون در جایگاهی پس از اتریوم قرار میگیرد. در ترافیک بالا، کارمزد آن نیز میتواند قابلتوجه باشد؛ گرچه که سیستم ترکیبی انرژی و پهنای باند اکوسیستم پردازشی آن را بهینهتر کرده است.
از منظر ازدحام شبکه، پس از اتریوم و ترون BNB قرار میگیرد. در جایگاههای بعدی با اختلاف آربیتروم و پالیگان قرار دارند.
نرخ گس در شبکه اتریوم پویا است و در ساعات خلوت (مانند نیمهشب بر مبنای ساعت جهانی) کاهش مییابد. ابزارهایی مانند Etherscan Gas Tracker برای تخمین نرخ کارمزد انتقال تتر مفید و کاربردی هستند. بدیهی است که این نکته در دیگر شبکههایی مانند ترون، بیانبی، آربیتروم و پالیگان نیز مشهود است.
برای کاهش کارمزد انتقال تتر میتوانید از راههای متعددی استفاده کنید که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت.
شبکههایی مانند بایننس اسمارت چین و پالیگان به دلیل کارمزد پایین، گزینههای مناسبی برای انتقال ارزان تتر هستند. البته، تأکید میکنیم که پیش از انتخاب یکی از این شبکهها دقت داشته باشید که به چه منظور نیاز به USDT دارید. برای مثال برخی اکوسیستمها ممکن است تنها پذیرای نوع ERC-20 تتر باشند و نوع BEP-20 را نپذیرند.
تعداد تترهایی که انتقال میدهید ارتباطی با میزان کارمزد ندارد؛ بنابراین بهتر است که آنها را در حجم بالا ارسال کنید نه تدریجی. البته ازآنجاییکه تراکنشهای بلاک چینی معمولا یکطرفه هستند و خطایی کوچک میتواند به ازدسترفتن توکنهای ارسالی منجر شود، برخی انتقال را بخش بخش انجام میدهند. بههرحال اگر تجربه بالایی در انتقال رمزارزها داشته باشید و نکات احتیاطی را رعایت کنید اختلالی ایجاد نمیشود. این نکات شامل موارد زیر میشوند:
کارمزد انتقال تتر میتواند گاه بسیار بالا باشد و این معضلی جدی است که البته راهحل نیز دارد. هزینه انتقال USDT در شبکههایی مانند آربیتروم و پالیگان بسیار ارزانتر از اتریوم و ترون است. البته همچنان شبکههای اتریوم و ترون کاربرد زیادی دارند، زیرا بهطورگسترده پذیرفته شدهاند و امنیت بسیار بالایی فراهم میکنند.
برای محاسبه کارمزد تتر نیازی به استفاده از فرمولهای پیچیده نیست؛ پلتفرمهایی مانند Etherscan کارمزدها را لحظهای نشان میدهند. از طرفی صرافیهای متمرکز هم اغلب علاوه بر این که انتخاب شبکه را در اختیار کاربر قرار میدهند، کارمزد هر بلاک چین را هم نمایش میدهند.
توصیه نهایی: اگر حجم تترها چندان بالا نیست، در انتخاب شبکه انتقال بهصرفهترین گزینهها را انتخاب کنید. اگر حجم به نسبت بالا است و امنیت برایتان حداکثر اهمیت را دارد، شبکهای مانند اتریوم گزینه مناسبی است؛ زیرا امنیت بسیار بالایی فراهم میکند. ذکر این نکته نیز ضروری است که شبکه ترون ریسک فریز شدن تتر کاربران ایرانی را افزایش میدهد و استفاده از آن توصیه نمیشود.
سالها است که به نگارش محتوای سئومحور و ترجمه مشغول هستم. بااینحال هیچ حوزهای بهاندازه ارزهای دیجیتال، بلاکچین و وب ۳ برایم جذابیت نداشته؛ مینویسم ...
